Οι εκλογές τελείωσαν - Η επίθεση στα δικαιώματά μας θα ενταθεί

Παρά το πραξικοπηματικό και επείγον των εκλογών αυτών, το σύστημα δεν κατάφερε να κουκουλώσει όσο θα ήθελε την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια και διαμαρτυρία. Η μείωση της ΝΔ κατά 365.000 ψήφους αλλά και η αντίστοιχη μείωση κατά 276.000 του ΠΑΣΟΚ αποτελεί (έστω και σε βαθμό αρκετά μικρότερο απ’ τον πραγματικό) έκφραση των συνεπειών από μια συνεχή επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων και της νεολαίας. Ενώ η ενίσχυση δυνάμεων που αναφέρονται στην αριστερά αποδεικνύει ότι μεγάλα τμήματα πληθυσμού ασφυκτιούν στο υπάρχον πλαίσιο και θέλησαν να στείλουν μήνυμα καταδίκης της κυρίαρχης πολιτικής. Δείχνει ότι όλο και μεγαλύτερα τμήματα πληθυσμού απορρίπτουν τη φτηνή ιδεολογική προπαγάνδα της άρχουσας τάξης. Στο άμεσο μέλλον ακόμα και ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ θα οδηγηθούν, κάτω από το βάρος της επίθεσης, να αναζητήσουν δρόμους αντίστασης και υπεράσπισης δικαιωμάτων.

Η εντολή για την κυβέρνηση και ποιοι τη δίνουν

Την… εντολή οι αστικές κυβερνήσεις την έχουν πάρει πριν από τις εκλογές. Και την έχουν πάρει από τα διάφορα αστικά και ιμπεριαλιστικά κέντρα εξουσίας που την περίοδο αυτή αξιώνουν ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης σε όλους τους τομείς: εισόδημα, ασφαλιστικό, δημοκρατικά δικαιώματα. Οι εξαγγελίες για την αντιασφαλιστική επίθεση δείχνουν τις προθέσεις του συστήματος. Αυτό είναι που πρέπει να περιμένουμε την επόμενη περίοδο. Γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαστεί το κίνημα.

Η επίθεση στην εκπαίδευση

Η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με ακόμη πιο εκρηκτικά προβλήματα σε σχέση με άλλες χρονιές. «Λάθη» στις πανελλαδικές, ομηρία των συναδέλφων –μόνιμων, αναπληρωτών, ωρομίσθιων- με αφορμή τους διορισμούς, τις αποσπάσεις και τις τοποθετήσεις στα σχολεία, έντονη εργασιακή ανασφάλεια ειδικά των συναδέλφων της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Αυξήθηκε το ωράριο των νηπιαγωγών. Οι γονείς καλούνται να πληρώσουν για την προσχολική αγωγή των παιδιών τους. Ενώ με την «επιμόρφωση» επιδιώκεται να ενοχοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί για τα αδιέξοδα της κυρίαρχης πολιτικής.
Η χρονιά που πέρασε σημαδεύτηκε από το μεγαλειώδες κίνημα των φοιτητών και τη μεγάλη απεργία των δασκάλων. Η σχολειοποίηση του νηπιαγωγείου και το πέρασμα της προσχολικής αγωγής σε δήμους και ιδιώτες, τα νέα βιβλία με το αντιδραστικό ιδεολογικό τους περιεχόμενο, η αύξηση της διδακτέας ύλης, η ευέλικτη ζώνη και η διαθεματικότητα, ο νόμος για την τεχνική εκπαίδευση (ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ), ο νόμος πλαίσιο για ΑΕΙ-ΤΕΙ, η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, η κατάργηση του άρθρου 16 είναι μόνο κάποια από τα μέτρα που εκπαιδευτικό κίνημα αντιπάλεψε τη χρονιά που πέρασε.
Παρά τις επιτυχίες του εκπαιδευτικού κινήματος (βλ. άρθρο 16), η επίθεση στο χώρο της εκπαίδευσης δε θα σταματήσει. Θα προσπαθήσουν να αλλάξουν προς το σκληρότερο το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Παράλληλα μειώνουν κι άλλο τους μόνιμους διορισμούς, γιγαντώνουν την ωρομισθία, καταργούν και συγχωνεύουν σχολεία και τμήματα. Και βέβαια υπάρχουν οι μεγάλες εκκρεμότητες για το σύστημα με τις αντιδραστικές προτάσεις του ΕΣΥΠ και την εφαρμογή της αξιολόγησης σχολείων και εκπαιδευτικών.

Τι να κάνουμε;

Είναι σημαντικό να παρθούν πρωτοβουλίες παρέμβασης και κοινής δράσης στη βάση των εκπαιδευτικών για να προετοιμάσουν και να οργανώσουν την αντίσταση στην αντιδραστική καταιγίδα μέτρων. Να παλέψουμε για πανεκπαιδευτικό μέτωπο πάλης που θα βγει ξανά στους δρόμους. Η νέα χρονιά να είναι χρονιά αγώνων, χρονιά νίκης.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών θα πάρουν πρωτοβουλίες και θα ενισχύσουν κάθε άλλη πρωτοβουλία που θα κινηθεί στην κατεύθυνση οργάνωσης και αντίστασης στην αντιλαϊκή λαίλαπα.

Να υπερασπιστούμε – να διεκδικήσουμε:

• Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά.
• Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ενάντια στη λιτότητα και την ακρίβεια.
• Υπεράσπιση του δικαιώματος στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την ανεργία, μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών με βάση το χρόνο λήψης πτυχίου.
• Υπεράσπιση του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση και την δωρεάν περίθαλψη, ενάντια στην κατάργηση, την ιδιωτικοποίηση, τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων. Καμία συμμετοχή στην απάτη του διαλόγου για το ασφαλιστικό – Στο τραπέζι του διαλόγου το μενού είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.
• Συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς.
• Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι υπεύθυνοι για τα αδιέξοδα της κυρίαρχης πολιτικής – Ενάντια στο ν 3475/06 (ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ), Κανένα σχολείο να μην κλείσει, καμιά θέση να μη χαθεί, κανένα εργασιακό δικαίωμα να μη θιγεί.

Μαζικά, ενωτικά, με συσπείρωση από τα κάτω, με πολιτικές πρωτοβουλίες

Η εφαρμογή του ν.3475/06 (ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ): Ρευστότητα και ανασφάλεια

Από πέρσι είχαμε κάνει γνωστή την άποψή μας πως ο νόμος ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ (3475/2006) αποτέλεσε μια αντιδραστική εξέλιξη, ένα ακόμα επιθετικό βήμα ταξικής κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών, χτυπήματος εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών αλλά και μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων των μαθητών.
Όπως αναμενόταν, η δεύτερη σχολική χρονιά εφαρμογής του νόμου 3475/2006 που «αναβάθμισε» τα ΤΕΕ σε ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ ξεκίνησε με σοβαρά προβλήματα για τους συναδέλφους της τεχνικής εκπαίδευσης. Προβλήματα που όπως όλα δείχνουν θα ενταθούν παραπέρα (ιδιαίτερα σε συναδέλφους ειδικοτήτων) την επόμενη χρονιά.
Είναι φανερό πως αυτό το ρευστό κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας δημιουργεί μια ψυχολογία ιδιότυπης ομηρίας σε πολλούς συναδέλφους κα αποτελεί το ιδανικό έδαφος για διοικητικές αυθαιρεσίες αλλά και εμπέδωση ενός καθεστώτος φόβου για το εργασιακό μας μέλλον. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η πρώτη φετινή επίσκεψη του προϊστάμενου του γραφείου Επαγγ.Εκπ. σε κάποια σχολεία συνοδεύτηκε από πολλές «προειδοποιήσεις» για συχνούς ελέγχους στα σχολεία (ελέγχους από το πώς «διασφαλίζεται η τάξη και η πειθαρχία» μέχρι και «στη συμπλήρωση των απουσιολογίων»!!). Ενδεικτικό, επίσης, είναι ότι στην τοποθέτησή του δεν επιβεβαίωσε τις περσινές δεσμεύσεις της προϊσταμένης του τμήματος ΤΕΕ και άλλων στελεχών του Υπουργείου Παιδείας, σύμφωνα με τις οποίες υποτίθεται ότι είχε γίνει λεπτομερής σχεδιασμός των αλλαγών και κανένας εκπαιδευτικός δεν επρόκειτο να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα.

Να περάσει η πρωτοβουλία στη συλλογική δράση

Σε αυτό το καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας είναι ανάγκη να δημιουργηθεί από τα κάτω ένα δίκτυο ενημέρωσης, συνεννόησης και πρωτοβουλιών που θα εμπλέξει ένα πλατύ δυναμικό συναδέλφων και θα προετοιμάσει όλες τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν με συλλογικό τρόπο για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

• Να μην αποδεχτούμε την απόπειρα μετατόπισης της ευθύνης στους συναδέλφους.
• Για τα αδιέξοδα που παρουσιάζονται στην κοινωνία και την εκπαίδευση αποκλειστική ευθύνη έχει η κυρίαρχη πολιτική και οι εκφραστές της. Οι εργαζόμενοι είμαστε τα μόνιμα θύματα της πολιτικής αυτής.
• Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής από τα στελέχη της διοίκησης, που παροτρύνει σε «ατομικές λύσεις», ουσιαστικά εντείνει το καθεστώς αιχμαλωσίας και οι λύσεις που θα προκύψουν στο μέλλον γίνονται ακόμη δυσμενέστερες για όλους μας.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καλούν το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ να οργανώσει μαζική παράσταση στα γραφεία Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ΠΕΙΡΑΙΑ, όπου θα απαιτηθούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις από τη διοίκηση για τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων.

Καλούμε το ΔΣ αλλά και τους συναδέλφους να στηρίξουν τη δημιουργία επιτροπών με στόχο την ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Να υπερασπιστούμε - να διεκδικήσουμε:

• Καμιά θέση να μη χαθεί, κανένα εργασιακό δικαίωμα να μη θιγεί - Καμιά βλαπτική μεταβολή στο εργασιακό καθεστώς των συναδέλφων (αλλαγή ωραρίου, μετακίνηση σε σχολείο μη όμορης περιοχής κλπ).
• Όχι στην αναπλήρωση – Όχι στην ωρομισθία – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
• Να καταργηθεί ο νόμος ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ, που επιτίθεται στα εργασιακά μας δικαιώματα, οδηγεί σε όξυνση των ταξικών φραγμών, συρρίκνωση της δημόσιας δωρεάν παιδείας και κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Που προσπαθεί να συμφιλιώσει τη νεολαία με την πραγματικότητα του ευέλικτου εργάτη.