Νομοσχέδιο "δια βίου μάθησης" και "μεταρρυθμίσεις" στην Τεχνική Εκπαίδευση

Μη μέλλον, σχεδιάζει το σύστημα για τη νεολαία

Από το 1997 -98 που ο Αρσένης επέβαλλε τη «μεταρρύθμιση» που ξεσήκωσε ένα μαζικό μαθητικό κίνημα, μέχρι τις πρόσφατες εξαγγελίες της Διαμαντοπούλου (ΠΑΣΟΚ πάλι) και τα νομοσχέδια που ψηφίζονται, μια μαύρη κλωστή διαπερνά όλες τις αλλαγές που έχουν επιβληθεί στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το χτύπημα των δικαιωμάτων στη μόρφωση της νεολαίας παράλληλα με το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών. Δεν υπολείπονται βέβαια και συνδέονται τα αντιλαϊκά μέτρα στην τριτοβάθμια και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.( νόμος πλαίσιο-κατάργηση ασύλου, νέο εξεταστικό στο λύκειο ,μεταλυκειακή εκπαίδευση κλπ) .
Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα των 12 χρόνων έχουν ψηφιστεί 2 νόμοι για τη δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση που τυπικά φαίνεται ότι αντικρούει ο ένας τον άλλο . ο Ν. 2640/98 για τα ΤΕΕ και ο νόμος 3475/2006 που ίδρυσε τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ .Ο πρώτος όρθωνε βουνό τους τυπικούς φραγμούς για την πρόσβαση στα ΤΕΙ , ο δεύτερος «έδινε τη δυνατότητα να επιλέξει (!!!) ο μαθητής αν και μέσα από τα ΕΠΑΛ θα φοιτούσε ακόμη και στα ΑΕΙ».
Στην πραγματικότητα όμως ,όπως θα αναφέρουμε και παρακάτω υπηρετούν τον ίδιο σκοπό που υπηρετεί η μέση τεχνική εκπαίδευση από το 1976 που ενσωματώθηκε στο Δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Ποτέ δεν ήταν «ελκυστική» για τους νέους και δεν «έπειθε» ότι αποτελεί διέξοδο επαγγελματικής αποκατάστασης. Αποτέλεσε πάντα ένα φραγμό προς την ανώτατη εκπαίδευση . Πριν το 1976 σύμφωνα με μελέτη του Τεχνικού επιμελητηρίου Ελλάδας (1974)οι φραγμοί εφαρμόζονταν μέσα στο εξατάξιο γυμνάσιο αφού το 1971 περίπου το 55% των μαθητών δεν τέλειωναν ούτε την Τρίτη Γυμνασίου, ενώ φοιτούσαν στις επαγγελματικές σχολές περίπου το 10% των εισερχομένων στα δημοτικά σχολεία και από αυτούς το 73% φοιτούσαν σε ιδιωτικές σχολές και το 37% στις δημόσιες.

Η αντιστροφή της πραγματικότητας

Στην συνέντευξη της η Διαμαντοπούλου στις 04-08-10 επανέλαβε τα περί επιλογής επαγγέλματος «γιατί η χώρα χρειάζεται τεχνίτες κλπ» και αναρωτήθηκε γιατί στις χώρες της Ευρώπης η τάση είναι 70-30 τεχνικής –γενικής εκπαίδευσης ενώ στην Ελλάδα διαχρονικά είναι περίπου αντίστροφα και πρόσφατα παρατηρείται διαρροή από τα ΕΠΑΛ της τάξης του 22%. Για τη σχολική χρονιά 2008-2009 το υπουργείο παιδείας δίνει τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία για τη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Γενικά Λύκεια 151.029 μαθητές, ΕΠΑΛ 50.589, ΕΠΑΣ 7744, ΤΕΕ 2452 μαθητές. Σ’ αυτά πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι ένας πολύ μικρός αριθμός φοιτά σε ιδιωτικά και το ότι στις ΕΠΑΣ φοιτά ένας μεγάλος αριθμός ενηλίκων.

Οι αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, οι διάφοροι νόμοι που ψηφίζονται, συνοδεύονται από εισηγητικές εκθέσεις που έχουν μια κοινή επωδό «τη σύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την οικονομία και τις εξελίξεις στην τεχνολογία». Πως θα προσδιόριζε ένας καλόπιστος ερευνητής αυτή τη σύνδεση; Μα με την απορρόφηση των αποφοίτων στην αγορά εργασίας. Εδώ είναι το ερώτημα που κανένας από τους υπουργούς που εισηγούνται τις αλλεπάλληλες αλλαγές δεν απαντά: γιατί απέτυχαν οι προηγούμενες «μεταρρυθμίσεις»; Γιατί η αποτυχία τους είναι κάτι που εύκολα διαπιστώνεται από τα δικά τους στοιχεία.
Όλες οι εισηγητικές εκθέσεις αλλά και οι νόμοι 2640/98 και 3475/2006 ορίζουν ότι οι ειδικότητες καθορίζονται με βάση τις ανάγκες της αγοράς εργασίας του νομού. Από έρευνα του Π.Ι για του αποφοίτους του 1989 που δημοσιεύτηκε το 2000 φαίνεται ότι από τους πτυχιούχους των ΤΕΛ το 15,2 % ,των ΤΕΣ το 32.7% και των ΕΠΛ το 14% εργάζονταν στην ειδικότητα που σπούδασαν .Διαβάζοντας τα ποσοστά αυτά, πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι οι απόφοιτοι της δευτεροβάθμιας τεχνικής εκπαίδευσης είναι ένα μικρό ποσοστό του συνόλου των μαθητών που φοιτούν στη μέση εκπαίδευση. Ιδιαίτερα στις ΤΕΣ το ποσοστό αυτό είναι ακόμη πιο μικρό και βέβαια οι περισσότεροι από αυτούς που εργάζονται στην ειδικότητα που σπούδασαν, δούλευαν ήδη πριν τις σπουδές τους στα επαγγέλματα αυτά. Άρα η ΤΕΕ δεν ήρθε να αντιστοιχηθεί σε υπαρκτές ανάγκες της αγοράς εργασίας , η ίδια η ΤΕΕ δεν δημιούργησε φυσικά θέσεις εργασίας για τους αποφοίτους της, και το οικοδόμημα της παραμένει μετέωρο.
Ωστόσο η Α. Διαμαντοπούλου…. επιμένει:
«Θα δώσουμε στην τεχνική εκπαίδευση το βάρος και τη σημασία που έχει για την ανάπτυξη της χώρας» δήλωσε στην ίδια συνέντευξη.
Σ’ αυτή τη φράση αντιστρέφεται η πραγματικότητα που υπάρχει στη βασική σχέση του εκπαιδευτικού συστήματος με την οικονομία, σε όλα τα ταξικά κοινωνικά οικονομικά συστήματα. Ιδιαίτερα για την περίπτωση της Ελλάδας, αποκρύβεται σκόπιμα και η ουσία «της κακοδαιμονίας» του εκπαιδευτικού συστήματος.
«Το σχολείο –το εκπαιδευτικό σύστημα δεν καλείται να μεταβάλλει κοινωνικές και οικονομικές καταστάσεις ,αλλά να εξυπηρετήσει και να προαγάγει τις υπάρχουσες» (Κων Τσουκαλάς από την επισκόπηση του εκπαιδευτικού συστήματος του Π.Ι ) Θα υιοθετούσαμε μια τέτοια διατύπωση, κόντρα στον αποπροσανατολισμό και την σκόπιμη μπαρουφολογία του τύπου «οι αλλαγές στην εκπαίδευση θα αλλάξουν την κοινωνία» που χρησιμοποιούν κάθε φορά οι κυβερνώντες και λοιποί για να επιβάλουν την πολιτική τους .

Μια σύντομη αναδρομή στις αντιδραστικές παλινωδίες του συστήματος

Αξίζει λοιπόν, να παρατηρήσει κάποιος διαχρονικά το κοινωνικό-οικονομικό σύστημα στην Ελλάδα για να αντιληφθεί ότι πάντα είχε το εκπαιδευτικό σύστημα που του ταίριαζε .Ένα κοινωνικό –οικονομικό σύστημα που στήριξε πάντα την επιβίωση του στον ξένο παράγοντα, όπως έγινε πολιτικά και στρατιωτικά και οικονομικά μετά την απελευθέρωση από τη γερμανική κατοχή ή με τα δάνεια από το 1825 μέχρι τις ντιρεκτίβες και τις ποσοστώσεις που επιβάλει η Ε.Ε. Και πιο συγκεκριμένα για την Τεχνική Εκπαίδευση στην οποία αναφερόμαστε, η αργοπορία της θεσμοθέτησης στα πλαίσια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της τεχνικής εκπαίδευσης σχετίζεται με την υστέρηση στην βιομηχανική ανάπτυξη που παρουσιάζει το ελληνικό κράτος ,αλλά κύρια στον μεταπρατικό και ξενόδουλο χαρακτήρα της αστικής τάξης της χώρας. Δεν είναι τυχαία η τοποθέτηση του Ελ. Βενιζέλου ότι «η εκβιομηχάνιση στην Ελλάδα θα είναι βραδυτάτη και η βιομηχανία θα είναι συμπληρωματική ως προς τη ξένη βιομηχανία» .( 1929 .επισκόπηση Π.Ι σελ.43)
Ωστόσο φθάνοντας στο 1970, ο ξένος παράγοντας επιβάλει την ίδρυση των ΚΑΤΕΕ. Διαβάζουμε από την ίδια μελέτη του Π.Ι
«Το 1970 με βάση σχέδιο που είχε προετοιμάσει από το 1965 ο ΟΟΣΑ (Οργα‐
νισμός Οικονομικός Συνεργασίας και Ανάπτυξης) γίνεται μια ακόμη προσπάθεια
αντιμετώπισης του προβλήματος της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Με τα νομοθετικά διατάγματα 580/70 και 652/70 ολοκληρώνεται η διαδικασία σχη‐
ματισμού και ιεράρχησης του συστήματος. Το πρώτο κατοχυρώνει την μέχρι τότε
υπάρχουσα κατάσταση στη μέση τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση με τον κα‐
θορισμό δυο κύκλων (κατώτερη για τους απόφοιτους του Δημοτικού και μέση για
τους απόφοιτους της Γ’ Γυμνασίου). Το δεύτερο αναφέρεται στην ανώτερη τεχνική
επαγγελματική εκπαίδευση με την ίδρυση πέντε κέντρων ανώτερης τεχνικής και
επαγγελματικής εκπαίδευσης (ΚΑΤΕΕ), τα οποία άρχισαν να λειτουργούν το 1973»_


Προετοιμάζεται δηλ. η αστική τάξη για την είσοδο στην τότε ΕΟΚ και σ’ αυτή την κατεύθυνση ιδρύονται τα ΚΑΤΕΕ. Η μελέτη του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας το 1974 περιέχει και πίνακες εκτίμησης αναγκών σε επαγγελματικά στελέχη σε σχέση με την προβλεπόμενη οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας για την περίοδο 1970-1985. Ωστόσο στην ίδια μελέτη, δηλώνουν ότι δεν μπορούν να προβλέψουν για τον τομέα της Γεωργίας «λόγω της ιδιαζούσης φύσεως του τομέως τούτου». Γνώριζαν μάλλον από τότε την πορεία ξεκληρίσματος της φτωχομεσαίας αγροτιάς που θα ακολουθούσε την ένταξη στην τότε ΕΟΚ .. . Αλλά και μια προβλεπόμενη διάρθρωση προσωπικού βιομηχανίας και υπηρεσιών που παρουσιάζει η μελέτη, ποτέ δεν εκφράστηκε σαν αναγκαιότητα στην εξαρτημένη ελληνική οικονομία, και ποτέ δεν υλοποιήθηκε! Η αιτία δεν είναι άλλη από τη σταθερή πορεία παραρτηματοποίησης της ντόπιας οικονομίας, στην οικονομία των ιμπεριαλιστικών χωρών της Ε.Ε. Πορεία που τελικά οδήγησε στην καταστροφή του παραγωγικού ιστού. Για παράδειγμα, για το 1985 πρόβλεπε η μελέτη περίπου 130.000 προσωπικό στη βιομηχανία από μέσες τεχνικές σχολές και περίπου 500.000 στις υπηρεσίες. Για αυτό το λόγο και πρότεινε τη μεταρρύθμιση της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και το 1977 ψηφίζεται ο νόμος 576//1977 που ιδρύει τα ΤΕΛ και τις ΤΕΣ στη βάση αυτών των «λογαριασμών» Ωστόσο οι λογαριασμοί αυτοί ποτέ δεν επαληθεύτηκαν από την πραγματικότητα. Η έρευνα του Π.Ι για τους αποφοίτους των ΤΕΛ του 1989 που αναφέρθηκε προηγούμενα ,αλλά και η ίδια η πραγματικότητα για τους αποφοίτους των ΚΑΤΕΕ διέψευσαν τη μελέτη του Τεχνικού Επιμελητηρίου και αποκάλυψαν τη πραγματική φύση του οικονομικού συστήματος στην Ελλάδα και την αδυναμία της αστικής τάξης να οργανώσει μακροπρόθεσμα το εκπαιδευτικό σύστημα . Τα πόσο ελκυστική ήταν η ΤΕΕ φαίνεται από το ότι στα ΤΕΛ πήγαιναν όσοι αποτύγχαναν στις εισαγωγικές για το Λύκειο και το ότι θεσμοθετήθηκε η χωρίς εξετάσεις εισαγωγή των πτυχιούχων των ΤΕΛ στα ΚΑΤΕΕ ( ένα ποσοστό) .
Έτσι φτάνουμε στην απόπειρα του 1998 στην οποία ο νόμος 2640(ίδρυση των ΤΕΕ) έχει προφανή τον κύριο στόχο του: Ανακοπή της ροής των μαθητών προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση και λειτουργούσε συμπληρωματικά στο νόμο-σφαγείο που επιβλήθηκε στα ΓΕΛ την ίδια περίοδο (νόμος 2525) . Ο 2640 αρχικά καθόριζε 18μηνη προϋπηρεσία για την εισαγωγή μετά από εξετάσεις στα ΤΕΙ, που μετά αντικαταστάθηκε με το δοκιμαστικό εξάμηνο στα ΤΕΙ ,το οποίο καταργήθηκε τον επόμενο χρόνο. Το ποσοστό των θέσεων στα ΤΕΙ για τους πτυχιούχους Β κύκλου ΤΕΕ παράμεινε στο μισό των ΤΕΛ. Προπαγανδίστηκαν κι αυτά σαν επαγγελματική διέξοδος για τη νεολαία .Αποτέλεσαν όμως κι αυτά ένα φανερό ταξικό φραγμό προς τη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κίνητρο προσέλκυσης για τους μαθητές η δυνατότητα πρόσβασης στις σχολές των κατασταλτικών μηχανισμών (αστυνομία κλπ)
Στη συνέχεια το 2006, καταργούνται τα ΤΕΕ και ιδρύονται τα ΕΠΑΛ –ΕΠΑΣ .Τα ΕΠΑΛ παρέχουν τη τυπική δυνατότητα πρόσβασης ακόμη και στα ΑΕΙ ,δίνοντας όμως οι μαθητές τις ίδιες εξετάσεις με τους μαθητές των λυκείων στα 4 από τα 6 μαθήματα . Στόχος η μείωση των μαθητών του γενικού λυκείου, η ενδοσχολική αποθάρρυνση (με βάση το αναλυτικό πρόγραμμα) , η στροφή των μαθητών στις ΕΠΑΣ, οι οποίες δεν δίνουν καμιά δυνατότητα πρόσβασης σε ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κάποιος τις συνεντεύξεις των υπουργών που αναγγέλλουν τις αλλαγές στην τεχνική δευτεροβάθμια για να διαπιστώσει πως «αυτοαποκαλύπτουν» τα αδιέξοδα της πολιτικής τους κάθε φορά που καμώνονται πως φέρνουν «λύσεις και προοπτικές».
14-09-2004 Υφ.Καλός. Αναγγέλλει τη σταδιακή μετατροπή των ΤΕΕ σε ΕΠΑΛ.
Υπάρχει τεράστια μείωση των εγγραφών από τα γυμνάσια στα ΤΕΕ «..,Πέρυσι 30-35% σε σχέση με την προπέρσινη χρονιά και φέτος η εκτίμηση είναι για μια μείωση 40% σε σχέση με πέρσι.»
Αντικίνητρα κατά τον Καλό «…….Τα ΤΕΕ δεν έδωσαν ποτέ διέξοδο προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση ισότιμη με τα ενιαία λύκεια…….. Πάρα πολλοί απ’ αυτούς που αποφοιτούν από τα ΤΕΕ δεν απόκτησαν ποτέ περιγεγραμμένα και όσο το δυνατόν καθορισμένα επαγγελματικά δικαώματα».
04-08-2010 υπ.Διαμαντοπούλου «…..στην Ελλάδα όχι μόνο έχουμε χαμηλό ποσοστό , αλλά τα τελευταία έξι χρόνια έχουμε συνεχή μείωση των παιδιών που επιλέγουν τεχνικά επαγγέλματα… Στα ΕΠΑΛ έχουμε πολύ αυξημένη διαρροή , η οποία φτάνει και στο 22%-23%.»
Στην ίδια συνέντευξη. Υφ.Χριστοφιλοπούλου. «….Για να γίνει η επαγγελματική εκπαίδευση ,βήμα καριέρας ,είναι αυτό που ξεκίνησε σήμερα με την υπογραφή των πρώτων επαγγελματικών δικαιωμάτων για τα ΕΠΑΛ και τα ΕΠΑΣ σε αντιστοίχιση αυτών των δικαιωμάτων με τα δικαιώματα των ΤΕΕ Β΄κύκλου.!!!!»
Η δε υπουργός σε άλλη ερώτηση τονίζει ότι «το πρώτο και σημαντικό για τη φετινή χρονιά είναι ότι έχουν επαγγελματικά δικαιώματα τα παιδιά που είναι στα ΕΠΑΛ» (!!!),
Όμως τα ίδια «επαγγελματικά δικαιώματα» έχουν και οι πτυχιούχοι των ΤΕΛ που όχι μόνο δεν κάνουν «καριέρα», αλλά δεν βρίσκουν ούτε δουλειά, θα συμπληρώναμε εμείς Κυρίως όμως η υπουργός αποκρύβει τη μετατροπή των επαγγελματικών δικαιωμάτων σε άθροισμα πιστωτικών μονάδων και προσόντων ,σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο και επίσης αποκρύβει ότι με την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 36/ΕΚ/2005 τα πτυχία των ΤΕΕ, ΕΠΑΛ , ΕΠΑΣ που είναι επιπέδου 3 θα γίνουν επιπέδου 2. Το σημαντικότερο είναι αυτό που προκύπτει από μια πρώτη ανάγνωση της έρευνας του ΠΙ για τους αποφοίτους των ΤΕΕ: 6,5 χρόνια μετά την αποφοίτηση τους το 65% ετεροαπασχολείται και το 25,8% απασχολούνται σε εργασία σχετική με ην ειδικότητα και αυτοί κύρια σε επαγγέλματα που δούλευαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Βέβαια οι περισσότεροι εργάζονται με μερική απασχόληση , ελαστικά ωράρια , με τις «σύγχρονες» -μεσαιωνικές συνθήκες εργασίες.


Αυτό που είναι πλέον φανερό είναι ότι δεν μπορούν να κρύψουν τους στόχους τους. Η χρησιμοποίηση της τεχνικής εκπαίδευσης (δευτεροβάθμιας ) σαν ένα επί πλέον φραγμό για την ανακοπή της ροής των μαθητών προς ανώτερες σπουδές. Ακόμη και αυτά που διατυμπανίζουν περί πρακτικής άσκησης αποδεικνύονται ανεδαφικά (πέρα από το ότι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τη νεολαία σαν απλήρωτο εργατικό δυναμικά) για μια αστική τάξη πλήρως εξαρτημένη από το ξένο κεφάλαιο. Μια αστική τάξη που δεν μπορεί να αναπτύξει την οικονομική βάση,που ξεπουλάει τους πλουτοπαραγωγικούς τομείς και φυσικούς πόρους, είναι ανίκανη να οργανώσει μακροπρόθεσμα το εκπαιδευτικό σύστημα .Αυτό που επιδιώκει σήμερα υλοποιώντας τις εντολές της Ε.Ε και του ΔΝΤ είναι να καταργήσει το δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, να ορθώσει παραπέρα φραγμούς προς την ανώτατη εκπαίδευση να διαμορφώσει και μέσα από την εκπαίδευση το «νέο τύπο» εργαζομένου. Αυτό ακριβώς προωθείται και μέσα από το νομοσχέδιο «της δια βίου μάθησης». Αλλά πριν περάσουμε σε αυτό ας δούμε μερικά παραδείγματα σε σχέση με την πρακτική άσκηση που δείχνουν πως αυτή επιχειρήθηκε να ξεκινήσει και που (και γιατί) κατέληξε σήμερα.
1. «Μεταξύ των κινήτρων δια την προσέλκυση των μαθητών στην μέση επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση … είναι η παράλληλη πρακτική άσκηση εις την βιομηχανίαν . Δι’ αυτού οι μαθηταί εξασφαλίζουν αμοιβή και κοινωνικήν και υγειονομικήν ασφάλισιν ως εργαζόμενοι –μαθητευόμενοι.» ( Από τη μελέτη του ΤΕΕ, το 1974).Η πρόταση αυτή του ΤΕΕ βασιζόταν προφανώς στην πραγματικότητα των χωρών τύπου Αγγλίας, Γερμανίας που οι αστικές τάξεις τους καμιά σχέση δεν έχουν με την εξαρτημένη –κομπραδόρικη αστική τάξη της Ελλάδας. Το εκπαιδευτικό σύστημα των χωρών αυτών ταξικό –ταξικότατο, διαχώριζε από μικρές ηλικίες τα παιδιά των εργατών από το στρώμα της εν γένει νεολαίας και τους όριζε την ταξική διαδρομή που αντιστοιχούσε στην κοινωνική τους προέλευση. Ωστόσο αυτό μπορούσαν να το κάνουν τέτοιου τύπου αστικές τάξεις με δεδομένη την (και βιομηχανική) συγκρότηση της παραγωγής τους. Έτσι για αυτές ήταν σχετικά απλό να συγκροτούν εκπαιδευτικές επιλογές χωρίς παλινωδίες. Σήμερα βέβαια εκτός από την αποβιομηχάνιση και συνολικότερα το βάθεμα της εξάρτησης της χώρας, στη βάση ενός πολύ διαφορετικού συσχετισμού πνέουν οι γνωστοί και μανιασμένοι αντιδραστικοί άνεμοι. Έτσι σε όλη την Ευρώπη καταργούνται κατακτήσεις και δικαιώματα αιώνων, αφαιρούνται και τα όποια δικαιώματα στη μόρφωση της νεολαίας και ανατρέπονται δραματικά οι όροι με τους οποίους το κεφάλαιο εντάσσει την εργατικής προέλευσης νέα γενιά στην αγορά εργασίας. Τα επόμενα παραδείγματα, αφορούν σε αυτή την πραγματικότητα και μάλιστα με τους «ελληνικούς» της όρους.
2.Οι πτυχιούχοι των ΤΕΕ βοηθών νοσηλευτικής έκαναν εξάμηνη πρακτική στα νοσοκομεία χωρίς καμιά οικονομική απολαβή και έβγαζαν αρκετή λάντζα.
3. Για τα Γραφεία Σύνδεσης με την αγορά εργασίας που ίδρυσε στα ΕΠΑΛ η προηγούμενη κυβέρνηση αφού κατανάλωσαν κοινοτικά κονδύλια σε σεμινάρια , η Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε την αναστολή τους.
4. Η υπουργός ανέστειλε και την υλοποίηση απ΄ την Σιβιτανίδειο του πιλοτικού προγράμματος για την πρακτική άσκηση των μαθητών των ΕΠΑΛ.

Όροι και στόχοι της επίθεσης σήμερα

Ας περάσουμε τώρα στα καινούρια που ανακοίνωσε η υπουργός; α. Συστήνει ομάδες παρακολούθησης των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ ( με προϋπολογισμό 600.000 ευρώ!) προκειμένου να τεκμηριώσει «επιστημονικά» τις αλλαγές που θα προωθήσει. β «.τα πιλοτικά ΕΠΑΛ επίσης θα χρησιμοποιηθούν για αντίστοιχα συμπεράσματα». (Από τη συνέντευξη στις 4-08-2010)
Μόνο που τα συμπεράσματα έχουν ήδη βγει . Οι αποφάσεις έχουν παρθεί και οι έρευνες απλά θα τους δώσουν την «επιστημονική κάλυψη»
Στην εισηγητική έκθεση και το νομοσχέδιο για τη δια βίου μάθηση διαβάζουμε: στόχος να καλυφθούν οι «εκπαιδευτικές και μορφωτικές ανάγκες σε σχέση με την αγορά εργασίας»
Ποιες είναι όμως σήμερα ,σύμφωνα με τους κυβερνώντες οι ανάγκες της αγοράς εργασίας; Ποιοι παράγοντες προσδιορίζουν τις ανάγκες αυτές; Όσο πέπλα συσκότισης και να επιχειρούνται, οι βασικοί όροι που καθορίζουν τις ανάγκες αυτές δεν μπορούν να κρυφτούν:
Α)εργατικό δυναμικό χωρίς εργασιακά δικαιώματα.
Μεταβαλλόμενα –ασαφή επαγγελματικά δικαιώματα(σύνδεση του πτυχίου με αντικείμενο εργασίας), που προκύπτουν από τυπική, μη τυπική ,άτυπη εκπαίδευση (εμπειρία) (όπως χαρακτηριστικά αναφέρει τοάρθρο11 του νομοσχεδίου.).
Β)Η κατάσταση της οικονομικής βάσης.
Δηλαδή, συρρίκνωση του αγροτικού τομέα –εξαφάνιση ολόκληρων κατηγοριών(βαμβακοπαραγωγοί, κτηνοτρόφοι κλπ)-Αποβιομηχάνιση
Αλλά και στο εμπόριο και τη μεταποίηση: Προβλέπεται παύση εργασιών του 60% των αυτοαπασχολούμενων και το 50% στη μεταποίηση. Την επόμενη χρονιά αναμένεται ότι θα χαθούν 305.000 θέσεις εργασίας.(Από έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ που στοιχεία της δημοσιεύτηκαν στον Αγγελιοφόρο της Κυριακής στις 29-08-20010)
Με βάση αυτούς τους κοινωνικούς και οικονομικούς όρους σχεδιάζονται και τις αλλαγές που θέλουν να επιβάλλουν στην Εκπαίδευση:
• Χρηματοδοτεί την κατάρτιση (ΙΕΚ.ΚΕΚ. κλπ) με 1,6 δις ευρώ που το μεγάλο φιλέτο θα πάει στα ιδιωτικά και με τη μορφή των υποτροφιών, ή την πρακτική άσκηση .Να θυμηθούμε την πρόταση του ΟΟΣΑ για να δοθούν κουπόνια για φροντιστήρια, αντί για την ΠΔΣ.
• Τα δημόσια ΙΕΚ μειώθηκαν σε αριθμό και μεταφέρθηκαν στις Περιφέρειες με τις οποίες θα συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις και θα χρηματοδοτούνται ανάλογα . Σε ερώτηση δημοσιογράφου για τα δίδακτρα αν θα αυξηθούν η Διαμαντοπούλου δεν απάντησε. Εξ’ άλλου όλο το νομοσχέδιο σε πολλά άρθρα του συνδέει τη χρηματοδότηση των εκπαιδευτικών μονάδων με την «αξιολόγηση»
• Αντιστοιχεί την τυπική με την μη τυπική και την άτυπη εκπαίδευση .(,άρθρο 18) Ανοίγει έτσι το δρόμο να αποκτήσει κάποιος τα διάφορα πτυχία επιπέδου 2 και 3 κατ’ αρχήν ( το νομοσχέδιο δεν αναφέρεται στα ΑΕΙ –ΤΕΙ ) και μέσα από άλλους δρόμους εκτός από τη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση δίνοντας δώρο στην ιδιωτική εκπαίδευση που χωρίς κόστος για επενδύσεις ,αλλά με σεμιναριακού τύπου κατάρτιση θα πουλούν πιστωτικές μονάδες προσόντων.
• Στην ομιλία του στον ΟΕΕΚ ο Υπουργός Παιδείας Σπηλιωτόπουλος επί Ν.Δ είχε ανακοινώσει την προετοιμασία για την εισαγωγή των αποφοίτων των ΙΕΚ στα ΤΕΙ. . Η Διαμαντοπούλου απλά επιβεβαίωσε αυτό το σκοπό.

Είναι φανερό ότι το «νέο σχολείο» που ανακοίνωσε η υπουργός σε συνδυασμό με το δια βίου κυνήγι των πιστοποιητικών και πιστωτικών μονάδων προσόντων επιδιώκουν να αλλάξουν το τοπίο στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης όπως αυτή είχε διαμορφωθεί και κάτω από την επίδραση του λαϊκού κινήματος. Ο δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης , τα ενιαία αναλυτικά προγράμματα σπουδών, η αλφαβητική κατάταξη των μαθητών κλπ, χωρίς να αναιρούν τη ταξικότητα του συστήματος αντανακλούσαν στη συνείδηση του λαού και της νεολαίας το ότι η μόρφωση είναι δικαίωμα για όλους. Τα όποια επαγγελματικά δικαιώματα έχουν κατοχυρωθεί αποτελούν τη συλλογική έκφραση δικαιωμάτων των πτυχιούχων διαφόρων βαθμίδων.
Η προσπάθεια του Υπουργείου να κάνει πιο «ελκυστική» την τεχνική εκπαίδευση θα σκοντάψει πάνω στη πραγματικότητα που σκόνταψαν όλες οι άλλες αλλαγές, Θα συνεχίσει να λειτουργεί σαν ένας ακόμη φραγμός προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση, Οι νέοι φραγμοί που ετοιμάζει στο Γενικό Λύκειο με το νέο εξεταστικό , η αποσύνδεση των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα και το συνακόλουθο κυνήγι των διαφόρων χαρτιών, η παραπέρα κατηγοριοποίηση των σχολείων μέσα από την αξιολόγηση και τον «Καλλικράτη» , η μεταφορά του κόστους στις πλάτες των γονιών ( κατάργηση(;) δωρεάν βιβλίων , λειτουργικά έξοδα σχολείων ) σε συνδυασμό με τη ραγδαία εξάπλωση της φτώχειας σε πλατιά στρώματα του λαού θα αυξήσουν τη μαθητική διαρροή παρά τις υποκριτικές διακηρύξεις των διαφόρων προγραμμάτων της Ε.Ε για μείωση της. Ή αλλιώς θα πάψουν να μετράνε ως σχολική διαρροή τους χιλιάδες νέους που δεν θα βρίσκονται σε «τυπικούς», εκπαιδευτικούς μηχανισμούς, αλλά σε εξατομικευμένες διαδρομές κατάρτισης-ελαστικής δουλειάς- ανεργίας! Γιατί αυτός είναι και ο πραγματικός τους στόχος: Ο δια βίου εγκλωβισμός της νεολαίας σε έναν ατομικό λαβύρινθο αμορφωσιάς, υποταγής και άγριας εκμετάλλευσης.
Τα φιλόδοξα αντιλαϊκά σχέδια του υπουργείου θα παραμείνουν σχέδια όταν βρουν μπροστά τους το ποτάμι της οργής και του αποφασιστικού αγώνα της νεολαίας και των εκπαιδευτικών. Κι αν η σχετική ευκολία που, προς το παρόν η κυβέρνηση περνάει το ένα με το άλλο τα αντιλαϊκά της μέτρα ,μας δημιουργούν την αίσθηση ότι είναι παντοδύναμοι , αυτοί δεν αισθάνονται καθόλου έτσι. Γι αυτό ενισχύουν τους μηχανισμούς καταστολής . Για αυτό προωθούν τη λεγόμενη αξιολόγηση, τους μηχανισμούς ενσωμάτωσης και αποπροσανατολισμού (ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ κλπ ) και διάσπασης (μέντορες) ,διώκουν και δικάζουν μαθητές που αγωνίζονται, θέλουν να καταργήσουν τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί στο χώρο του σχολείου.
Να αποκαλύψουμε τα ψεύτικα λόγια τους και τους αντιλαϊκούς στόχους τους.


ΥΣ. Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί πριν η Υπουργός Διαμαντοπούλου εξαγγείλει την αντικατάσταση των ΕΠΑΛ -ΕΠΑΣ με το Τεχνολογικό Λύκειο . Η βιασύνη της για αλλαγές, πριν η επιτροπή των ειδικών!! που ροκανίζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ανακοινώσει τα αποτελέσματα της έρευνας της για τα ΕΠΑλ -ΕΠΑΣ επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά, ότι το κύριο μέλημα των υπουργών παιδείας και ο κύριος στόχος των «μεταρρυθμίσεων» τους είναι το πώς θα ανακοπεί η ροή των μαθητών προς τις ανώτερες σπουδές και η τεχνική εκπαίδευση να αποτελέσει τον ταξικό φραγμό σ’ αυτήν την κατεύθυνση. Για τον ίδιο ρόλο θέλουν να ενισχυθεί και ο θεσμός του ΣΕΠ στο Γυμνάσιο.
Η υποχρέωση των μαθητών να φοιτούν ένα χρόνο παραπάνω για να πάρουν πτυχίο επίπεδου 3 που έπαιρναν ως τώρα οι πτυχιούχοι της δευτεροβάθμιας τεχνικής εκπαίδευσης αποσκοπεί κύρια στην παραπέρα αποθάρρυνση των μαθητών , οι οποίοι σε καιρούς σκληρής λιτότητας θα αδυνατούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Επί πλέον είναι ένα φιλέτο που διεκδικούν οι διάφοροι σχολάρχες.
Ταυτόχρονα επιδιώκει να συγχωνεύσει σχολεία, να συμπτύξει τμήματα , να καταργήσει οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών .Οι Καλλικρατικοί δήμοι ετοιμάζονται να αναλάβουν ρόλο στο χτύπημα και τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευση.
ΟΙ εκπαιδευτικοί έχουμε ρόλο και λόγο να υπερασπιστούμε τη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα της νεολαίας στις σπουδές και στη δουλειά Να υπερασπιστούμε τα εργασιακά μας δικαιώματα και τις καταχτήσεις μας .

Γ. Θ.

Η "αναβάθμση της διοίκησης της εκπαίδευσης" και η αναβάθμιση της εκπαίδευσης

Στάλθηκε από το Υπουργείο Παιδείας για διαβούλευση (εννέα ημερών!) στις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες κείμενο με τίτλο «Η αναβάθμιση της διοίκησης της εκπαίδευσης». Μετά τη σπαραξικάρδια εισαγωγή για την κατάσταση της ελληνικής εκπαίδευσης περί «πολύπλοκου συνόλου οργάνων και λειτουργιών με ιδιαίτερες δυσκολίες στην άσκηση αποτελεσματικής εποπτείας και διαχείρισης» και άλλα τέτοια, το κείμενο μπαίνει στο ψητό. Και μιλάει για:
« - Αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και ενίσχυση του ρόλου των περιφερειακών δομών διοίκησης της εκπαίδευσης στη λήψη και υλοποίηση σημαντικών αποφάσεων…
- Οικονομία μέσων…
- Ενοποίηση ή κατάργηση υπηρεσιών…
…
Στο επίπεδο της περιφέρειας προτείνεται:
Η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης αποτελεί βασικό κύτταρο του εκπαιδευτικού σχεδιασμού, μέσω μεταφοράς αρμοδιοτήτων οι κυριότερες από τις οποίες είναι:
• η εξειδίκευση των εθνικών πολιτικών σε περιφερειακό επίπεδο,
• η εξειδίκευση και η υλοποίηση των στόχων της εθνικής στρατηγικής για την επιμόρφωση,
• η οργάνωση και η στήριξη των διαδικασιών αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης,
η λήψη αποφάσεων για την ίδρυση, οργάνωση, προαγωγή, συγχώνευση μεταφορά και μετατροπή σχολικών μονάδων…
…
Σε επίπεδο Σχολικής Μονάδας απαραίτητη είναι η λήψη μέτρων όπως:
• Άρση των επικαλύψεων αρμοδιοτήτων του Δ/ντή με το Σύλλογο Διδασκόντων και τα λοιπά συλλογικά όργανα,
…
• Ενίσχυση της αυτονομίας των ΣΜ στον προϋπολογισμό και τη διαχείριση των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες με βάση τις ανάγκες και τον προγραμματισμό της ΣΜ, όπως προκύπτει από τη διαδικασία αυτοαξιολόγησης,
• Εξορθολογισμός ωραρίου εκπ/κών Α/θμιας και Β/θμιας εκπ/σης,
• Ενοποίηση – συγχώνευση ΣΜ,
• Ενίσχυση των θεσμών κοινωνικής λογοδοσίας»

Με δυο λόγια, η… αναβάθμιση της διοίκησης δεν είναι παρά η αναβάθμιση της επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και στα μορφωτικά των μαθητών με τους παρακάτω τρόπους:
- Την ουσιαστική απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση των σχολείων μέσω της «αυτονομίας των ΣΜ στον προϋπολογισμό και τη διαχείριση των πιστώσεων».
- Τα κλεισίματα υπηρεσιών και σχολείων.
- Την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών (οι φήμες μιλάνε για ενιαίο 24ωρο-28ωρο εκπαιδευτικό ωράριο στην Α’Βάθμια και στη Β’Βάθμια Εκπαίδευση).
- Την κατάργηση κατακτημένων ελευθεριών μέσω των αξιολογήσεων και την προσπάθεια να στραφούν τα θύματα το ένα ενάντια στο άλλο (εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς).

Συναίνεση πάντως δεν υπάρχει ούτε για δείγμα στους εκπαιδευτικούς. Ούτε και οι μαθητές δείχνουν να μπερδεύονται από περίτεχνα λόγια. Οι πάντες έχουν καταλάβει ότι στόχος είναι η διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Το ζήτημα είναι να βρεθούν τρόποι να εκφρατεί από κοινού η αντίσταση στα αντιδραστικά σχέδια της κυβέρνησης και του μνημόνιου και στην εκπαίδευση.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Απεργία χωρίς σωματεία ! Αυτό δήλωσαν ότι θέλουν ούτε λίγο ούτε πολύ οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην απεργιακή συγκέντρωση της 15/12 στο Εργατικό Κέντρο Σάμου. Με αυτό το σκεπτικό έστησαν μια «συντονιστική επιτροπή» για την απεργία με εκπροσώπους αποκλειστικά από παρατάξεις του κομματικού τους φορέα χωρίς καμιά άλλη απεύθυνση. Με το ίδιο σκεπτικό η «συντονιστική επιτροπή» αποφάσισε τον αποκλεισμό της ΕΛΜΕ Σάμου από τους χαιρετισμούς στην απεργιακή συγκέντρωση! Εξ άλλου προείχε η αναγκαιότητα οι ομιλητές που όρισε η «συντονιστική επιτροπή» να επιχειρήσουν-για μια ακόμα φορά- να μετατρέψουν με τις ομιλίες τους τη συγκέντρωση των απεργών εργαζόμενων σε μια παραταξιακή εκδήλωση. Γιαυτό στις διαμαρτυρίες του κόσμου που στήριζε το δικαίωμα της ΕΛΜΕ να απευθύνει χαιρετισμό στη συγκέντρωση οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ απάντησαν… αποστομωτικά: «ας πάνε να κάνουν χωριστή συγκέντρωση»!!
Την ώρα που η κυβέρνηση κλιμακώνει τη σφαγή των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων, το ΠΑΜΕ ενισχύει την πολιτική των διαχωρισμών μέσα στους εργαζόμενους και επιδιώκει τη διάσπαση τους. Την ώρα που απαιτείται γενικευμένος λαϊκός ξεσηκωμός το ΠΑΜΕ επιβεβαιώνει την προσήλωση του στη λογική των σωματείων-σφραγίδων, την εχθρότητα του απέναντι σε κάθε μαχόμενη φωνή, απέναντι στην από τα κάτω οργανωμένη πάλη των εργαζομένων! Αυτή η πολιτική και αυτή η λογική είναι πολύ μικρή, όχι για να ηγηθεί ενός κινήματος ανατροπής της επίθεσης, αλλά ακόμα και για να υπάρξει στα πλαίσια του. Ή το εργατικό κίνημα και οι εργαζόμενοι θα ανασυγκροτηθεί στο ύψος των απαιτήσεων που θέτει η καπιταλιστική βαρβαρότητα και θα πετάξει στα σκουπίδια αυτή τη δεξιά και υποταγμένη στο σύστημα λογική ή αυτή η πολιτική του ΠΑΜΕ θα πνίξει τις διαθέσεις και τις δυνατότητες αντίστασης και πάλης των εργαζομένων.
Η ΕΛΜΕ Σάμου απάντησε έμπρακτα στην επιχείρηση αποκλεισμού της που εμπνεύστηκε το ΠΑΜΕ. Με καταγγελία μέσα στην απεργιακή συγκέντρωση που κέρδισε τη συμπαράσταση δεκάδων απεργών. Με το μαζικό της μπλοκ και τον αγωνιστικό παλμό στην απεργιακή διαδήλωση. Η ΕΛΜΕ Σάμου αποτελεί σημαντικό τμήμα του κινήματος των εργαζομένων στη Σάμο. Θα επιμείνει στον αγώνα και στην κατεύθυνση της οργάνωσης της πάλης από τα κάτω, στη βάση της ενότητας των εργαζομένων, του συντονισμού και της ταξικής ανασυγκρότησης των σωματείων τους. Μόνο έτσι μπορεί να ξεπεραστεί η ξεπουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Οι απεργίες, οι αγώνες, το κίνημα, είναι υπόθεση των μαχόμενων σωματείων, των εργαζομένων και της νεολαίας και δεν έχουν κανένα «ιδιοκτήτη»! Στόχος μας είναι να διευρυνθούν οι δυνάμεις που αγωνίζονται, ώστε να μπορέσουμε να αποκρούσουμε την κυβερνητική επίθεση. Κι αυτός ο στόχος υπονομεύεται από κάθε λογής “κομματικά καπέλα” και τη μετατροπή των απεργιακών συγκεντρώσεων σε παραταξιακές εκδηλώσεις.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ
15-12-10

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Α/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΡΟΔΟΥ ΣΤΙΣ 14/12/2010

Καθώς η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της χώρας παραπαίει και το μνημόνιο χτυπάει τις πόρτες της εκπαίδευσης περικόπτοντας δικαιώματα χρόνων (όπως τα δικαιώματα στην αξιοπρεπή δουλειά, το ωράριο, το εισόδημα, τη σύνταξη, την ασφάλιση, την περίθαλψη, τις συλλογικές συμβάσεις) και αλλάζοντας συθέμελα τη δομή του σχολείου, έρχονται τις ανάγκες της εκπαίδευσης να καλύψουν εργολαβίες μέσω επιχειρησιακών προγραμμάτων τύπου ΕΣΠΑ. Οι συνάδελφοι αναπληρωτές μέσω ΕΣΠΑ παραμένουν απλήρωτοι και ανασφάλιστοι μετά από 3 μήνες εργασίας και καλούνται να υπογράψουν τριτοκοσμικού χαρακτήρα ατομικές συμβάσεις (αρχικά «λευκές» κι έπειτα από μαζικές κινητοποιήσεις ακόμα ασαφείς ως προς τις αποδοχές, την ημέρα πληρωμής, αλλά και συνολικά το εργασιακό τους καθεστώς) και αποτελούν προάγγελο της εξάπλωσης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και στο μόνιμο προσωπικό της εκπαίδευσης στο ωράριο, στο αντικείμενο εργασίας και στο μισθό.

Την ίδια στιγμή το «νέο» σχολείο που διαφημίζει η κυβέρνηση καταλήγει να είναι ο δούρειος ίππος ενάντια στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών, ενώ θα μπορούσαν οι νέες ειδικότητες να βοηθήσουν ώστε να εισαχθούν στην εκπαίδευση νέες αξίες όσον αφορά την επικοινωνία, τη συλλογικότητα και την δημιουργικότητα των παιδιών. Έτσι τελικά το σχολείο με το νέο αναμορφωμένο πρόγραμμα:
• Κατηγοριοποιεί το δημόσιο δημοτικό σχολείο με βάση τα διαφορετικά ωρολόγια και διδακτικά προγράμματα, την «αξιολόγησή» του και τον «Καλλικράτη».
• Εντατικοποιεί τη ζωή των μικρών μαθητών και τους διαλύει, επιβάλλοντας απάνθρωπα ωράρια και τελικά αύξηση της ύλης, γιατί τα νέα γνωστικά αντικείμενα καταλήγουν να διδάσκονται θεωρητικά και όχι με παιγνιώδη τρόπο λόγω της ελλιπούς υποδομής στα σχολεία.
• Επιβαρύνει ακόμη περισσότερο οικονομικά τους γονείς με μειωμένες τις δαπάνες στα σχολεία κατά 60%, με τον «Καλλικράτη» να μεταφέρει τα οικονομικά βάρη της λειτουργίας των σχολείων στους γονείς, με τα φροντιστήρια που ήδη υπάρχουν και αναμένεται να γνωρίσουν νέα άνθηση από την α’ τάξη του δημοτικού.
• Εντατικοποιεί, ελαστικοποιεί και διαλύει εντελώς τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.

Πρόκληση για τον κλάδο των εκπαιδευτικών αποτελεί επίσης η προώθηση Κοινής Υπουργικής Απόφασης για υπογραφή από τους Υπουργούς Παιδείας, Οικονομικών και Υγείας, με την οποία μετατρέπει 464 θέσεις εκπαιδευτικών ΠΕ 60 (Νηπιαγωγών) και ΠΕ 70 (Δασκάλων) σε προσωποπαγείς θέσεις εκπαιδευτικών ΠΕ 61 και ΠΕ 71, για την κάλυψη θέσεων σε Νηπιαγωγεία, Ειδικά Σχολεία καθώς και Τμήματα Ένταξης. Δίνονται οδηγίες να μη δοθούν από τις υπηρεσίες οι μετατρεπόμενες θέσεις ως οργανικά κενά για τις μεταθέσεις σε ΣΜΕΑ για το σχολικό έτος 2010-2011 και ορίζονται ανά περιφέρεια συγκεκριμένες (από τις υπάρχουσες) οργανικές θέσεις σε Νηπιαγωγεία, Ειδικά Σχολεία και Τμήματα Ένταξης, στις οποίες θα διοριστούν οι επιτυχόντες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, που θα γίνει μελλοντικά. Δυστυχώς δε γνωρίζουμε με ποια κριτήρια το υπουργείο όρισε τις υπάρχουσες συγκεκριμένες οργανικές θέσεις, τις οποίες με το νέο καθεστώς διορισμών (όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς στην ΕΑΕ) μετατρέπει σε προσωποπαγείς θέσεις με πολυσύνθετες συνέπειες όσο αφορά τις υπηρεσιακές μεταβολές, μεταθέσεις και αποσπάσεις. Σε ένα δημοκρατικό πολιτικό σύστημα είναι παιδαγωγικά και εργασιακά αδιανόητο να τοποθετούνται εκπαιδευτικοί σε προσωποπαγείς θέσεις. Ζητάμε ο διαγωνισμός ΑΣΕΠ να αφορά τη δημιουργία 464 νέων θέσεων, ώστε να μη χαθούν οι 464 οργανικές θέσεις ΠΕ60 και ΠΕ70 Ειδικής Αγωγής.

Η μόνη δύναμη που μπορεί να τ’ αλλάξει όλα αυτά τελικά είμαστε εμείς με τον αγώνα μας! Παρά τις δυσκολίες, παρά την τεράστια οικονομική πίεση, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Πρέπει να ξεκινήσει άμεσα μαζικός, παρατεταμένος ξεσηκωμός στην εκπαίδευση και συνολικά στο δημόσιο τομέα. Η γενική απεργία της 15ης Δεκεμβρίου πρέπει ν’ αποτελέσει σημαντικό σταθμό, αλλά όχι την αρχή και το τέλος του αγώνα.

Παλεύουμε για:

Ανατροπή του μνημονίου – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους – Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις – Ανατροπή όλων των αντιασφαλιστικών νόμων – Ασφάλιση και περίθαλψη για όλους – Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους – Δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.

• Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων των απλήρωτων συναδέλφων - ένταξη της μισθοδοσίας τους στον κρατικό προϋπολογισμό.
• Ενιαία εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά - συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Η προϋπηρεσία όλων των εκπαιδευτικών να ισχύει σε ενιαία βάση.
• Σύμβαση εργασίας των συναδέλφων αναπληρωτών μέσω ΕΣΠΑ με ακριβή μισθολογική αναφορά, με πλήρη κάλυψη των επιδομάτων και σαφή ημέρα πληρωμής κάθε μήνα. ΟΧΙ στις συμβάσεις ημερομισθίου!!!
• Τέρμα σε εκπαιδευτικούς πολλών ταχυτήτων (αμω, ακω, αμω μέσω ΕΣΠΑ, ακω μέσω ΕΣΠΑ, ωρομίσθιους). Μετατροπή των αναπληρωτών μειωμένου σε πλήρους ωραρίου.
• Έξω οι εργολαβίες και τα επιχειρησιακά προγράμματα από το δημόσιο σχολείο!
• Καμία «επιμόρφωση» έξω από την περίοδο και το ωράριο εργασίας. Καμία «επιμόρφωση» στοιχείο αξιολόγησης ή όρος μονιμοποίησης. • ΌΠαροχή κάθε είδους διευκόλυνσης (άδειες, άμεση οικονομική αποζημίωση κτλ) στους εκπαιδευτικούς που παρακολουθούν τα ΠΕΚ.
Όχι στην ίδρυση προσωποπαγών θέσεων στο εκπαιδευτικό σύστημα! Άμεση διεξαγωγή διαγωνισμού ΑΣΕΠ για τους αδιόριστους δασκάλους και νηπιαγωγούς ειδικής αγωγής και διορισμοί ώστε να καλυφθούν οι πάγιες ανάγκες στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής με τις ίδιες διαδικασίες που γίνονται για τους εκπαιδευτικούς γενικής αγωγής. Απόσυρση της υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 139417/Γ6/4-11-2010 εγκυκλίου της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Υ.Π.ΔΒΜ.Θ. με θέμα: «Κενές οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης».
• Όχι στις «συμπτύξεις» - καταργήσεις σχολείων! Οργανικές θέσεις για κάθε εκπαιδευτικό.
• Εξίσωση του διδακτικού ωραρίου με αυτό της Β/θμιας (21 ώρες / εβδομάδα)
• Άμεση προκήρυξη για το διαγωνισμό του Διδασκαλείου. Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στην πιθανότητα ακύρωσης του θεσμού της μετεκπαίδευσης που έχει ανάγκη ο κλάδος μας.
• Κατάθεση πρότασης μείωσης της συνδρομής προς ψήφιση στη γενική συνέλευση της ΔΟΕ.

Έχοντας όλα τα παραπάνω στο μυαλό μας:
15 Δεκεμβρίου βάζουμε λουκέτο στα σχολεία και συμμετέχουμε μαζικά στη γενική απεργία και το συλλαλητήριο στις 10:30 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο.
Από Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου θα προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας οι συνάδελφοι αναπληρωτές μέσω ΕΣΠΑ, εφόσον δεν έχουν καταβληθεί τα δεδουλευμένα τους, χωρίς αυτό να επιβαρύνει τους μόνιμους συναδέλφους, συμπτύσσοντας το ωρολόγιο πρόγραμμα. Συγκέντρωση στις 08:30 π.μ. στο γραφείο του προϊσταμένου Α/θμιας Εκπαίδευσης ώστε να καταθέσουν οι συνάδελφοι τις αιτήσεις επίσχεσης παρουσία του Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Α/θμιας Εκπαίδευσης και Προσχολικής Αγωγής Ρόδου.

Συντονισμός με τους συλλόγους πρωτοβάθμιας και ΕΛΜΕ του Νοτίου Αιγαίου αλλά και με τα πρωτοβάθμια σωματεία του δημοσίου για κοινή δράση σε ζητήματα όπως: νέες μειώσεις μισθών, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά, υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας – υγείας κλπ.

Συντονισμός και κοινή δράση με τους γονείς της περιοχής ενάντια στις περικοπές των κονδυλίων που χρειάζονται για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των σχολείων αλλά και για την αποκατάσταση της επικίνδυνης για τη σωματική ακεραιότητα των μαθητών κτιριακή κατάσταση ορισμένων σχολείων του νησιού.

Προχωρούμε στη συγκρότηση ανοιχτής επιτροπής αγώνα για την υλοποίηση των αποφάσεων της γενικής μας συνέλευσης.

ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Αγαπητοί γονείς,
είμαστε εκπαιδευτικοί Αισθητικής Αγωγής (Μουσικής – Εικαστικών – Θεατρικής Αγωγής), Πληροφορικής, Ξένων Γλωσσών και Παράλληλης Στήριξης που προσληφθήκαμε ως κανονικοί αναπληρωτές από την έναρξη της σχολικής χρονιάς και κάποιοι ως αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου (συνολικά 5822 σε όλη την Ελλάδα).
Από την αρχή του σχολικού έτους μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε πως και πότε θα πληρωνόμαστε, γιατί δεν προσληφθήκαμε μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά μέσω ευρωπαϊκών επιδοτούμενων προγραμμάτων ΕΣΠΑ και μάλιστα εν αγνοία μας (κανείς δεν μας ξεκαθάρισε από την αρχή ότι προσλαμβανόμαστε υπό διαφορετικές συνθήκες, δηλαδή μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων). Τρεις μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους και αφού μετά από έντονες αντιδράσεις αποσύρθηκαν οι «λευκές» συμβάσεις που κληθήκαμε να υπογράψουμε αρχικά, εργαζόμαστε οι μισοί χωρίς να έχουμε υπογράψει σύμβαση και οι υπόλοιποι έχοντας υπογράψει συμβάσεις χωρίς σαφή αναφορά σε μισθό, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, δηλαδή δουλεύουμε απλήρωτοι και ανασφάλιστοι!!! Τον Ιούνιο οι συμβάσεις μας λήγουν και πολλοί από εμάς δε θα καταφέρουμε να πάρουμε ούτε το ταμείο ανεργίας. Και φυσικά ούτε λόγος για δουλειά από Σεπτέμβρη.
Οι περισσότεροι από εμάς μετακινηθήκαμε σε περιοχές μακριά από τον τόπο κατοικίας μας και τις οικογένειες μας, πληρώνουμε ενοίκια, δεν μπορούμε να κάνουμε άλλη δουλειά, είμαστε απλήρωτοι από την αρχή της σχολικής χρονιάς και κανείς δεν δεσμεύεται ότι θα πληρωθούμε, όπως ίσχυε μέχρι τώρα για όλους τους αναπληρωτές. Έχουμε εξαθλιωθεί ψυχολογικά, συναισθηματικά και κυρίως οικονομικά, παρ’ όλα αυτά προσπαθούμε με αγάπη και μεράκι να επιτελέσουμε το διδακτικό και παιδαγωγικό μας έργο.
Για τους παραπάνω λόγους και υλοποιώντας το κάλεσμα της ΔΟΕ (Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας) προχωρούμε σε επίσχεση εργασίας από την Πέμπτη 16/12/10 και μέχρις ότου μας καταβληθούν όλες οι καθυστερούμενες αποδοχές μας, προκειμένου να μπούμε και πάλι στις τάξεις μας και να αφοσιωθούμε απρόσκοπτοι στο έργο μας και στους μαθητές μας.
Άλλος δρόμος δεν υπάρχει για να παλέψουμε και να κερδίσουμε. Και παλεύουμε όχι μόνο τα δεδουλευμένα μας, αλλά και για αξιοπρεπείς όρους δουλειάς για όλους μας, για δημόσιο, δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά. Θέλουμε και ξέρουμε ότι θα σας έχουμε δίπλα μας γιατί σε αυτή τη μάχη δεν πρέπει να είναι κανείς μόνος του. Γιατί το αίτημα για μόνιμη σταθερή δουλειά αφορά όλους τους εργαζόμενους, γιατί η κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας σημαίνει αξιοπρεπή δουλειά για όλους, γιατί οι μόνιμοι, μαζικοί διορισμοί στο δημόσιο σχολείο με μείωση των μαθητών ανά τάξη σημαίνει δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλους. Γιατί η προάσπιση του δημόσιου, δωρεάν σχολείου είναι υπόθεση όλων των εκπαιδευτικών, των μαθητών, των γονιών, γιατί όλοι μαζί οφείλουμε να βγούμε στους δρόμους φωνάζοντας για τα κοινά μας συμφέροντα, τα κοινά μας δικαιώματα σε μια ζωή με αξιοπρέπεια.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση και την υποστήριξη σας.

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΕΣΠΑ Α/ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΡΟΔΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 15/12/2010

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Τα απανωτά μνημόνια που προετοιμάζουν τα σφαγεία του ΔΝΤ και της ΕΕ τα σφίγγει πρόθυμα η κυβέρνηση –με τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ- σα θηλιά στους εργαζόμενους της χώρας ανατρέποντας τις πιο βασικές και θεμελιώδεις συνθήκες ζωής τους. Τα δικαιώματα στη δουλειά, το ωράριο, το εισόδημα, την ασφάλιση, την περίθαλψη, το συνδικαλισμό, τις συλλογικές συμβάσεις, την απεργία, τη διαδήλωση είναι όλα στον αέρα. Μετά τις Καλλικράτειες εκλογές κλιμακώνουν κι άλλο την επίθεσή τους. Ετοιμάζονται για μαζικές απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Όλα όσα κέρδισαν οι εργαζόμενοι μέσα από δεκαετίες αγώνων, όλα αυτά που μας ενοποιούν και μας συγκροτούν, όλα αυτά που σηματοδοτούν τις νίκες του εργατικού κινήματος, όλα αυτά που αποτελούν τη βάση για νέους αγώνες και νέες διεκδικήσεις, θέλουν να τα ισοπεδώσουν, να τα εξαφανίσουν.
Την ίδια στιγμή διαλύουν το δημόσιο σχολείο που ασφυκτιά κάτω από τις περικοπές του μνημονίου του ΔΝΤ, της ΕΕ και της κυβέρνησης. Βασικό εργαλείο προώθησης αυτής της κατεύθυνσης είναι οι συμπτύξεις τμημάτων και οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων. Παράλληλα με όλα αυτά το «νέο» σχολείο περιλαμβάνει την όρθωση κάθε φύσης ταξικών φραγμών -τυπικών και ουσιαστικών- στη μόρφωση της νεολαίας και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Αυτή την πολιτική υλοποιούν τα 800 «νέα» δημοτικά σχολεία. Οι συνάδελφοι αναπληρωτές που θα πληρώνονται μέσω ΕΣΠΑ αποτελούν προανάκρουσμα της εξάπλωσης των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και στο μόνιμο προσωπικό της εκπαίδευσης στο ωράριο, το αντικείμενο διδασκαλίας και το μισθό τους. Ήδη δρομολογείται ο «εξορθολογισμός» δηλ. η επιμήκυνση του ωραρίου των εκπαιδευτικών.

Η συνδικαλιστική ηγεσία προκλητικά βυθίζει τον κλάδο στην αδράνεια, σκορπάει τη μοιρολατρία και την παθητικότητα και αναζητάει «διαλόγους» και «διαφορετικά μίγματα πολιτικής».

Θα προχωρήσουμε!
Ο αγώνας για τα βασικά δικαιώματα της ζωής, που αυτή η κοινωνία δε θέλει και δεν μπορεί να καλύψει, μπορεί να συσπειρώσει τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, των ανέργων, των εργατών, της νεολαίας.
Εκεί είναι η πραγματική δύναμη! Δεν είναι ούτε στα τραπέζια των «διαπραγματεύσεων» ούτε στα «εικονικά κινήματα» ούτε στην αηδία των δελτίων των οκτώ. Σε αυτή την πραγματική δύναμη πρέπει να επενδύσουμε!

Η γενική απεργία της 15 Δεκέμβρη να γίνει ποτάμι οργής και αγώνας ενάντια στο μνημόνιο. Να αποτελέσει ένα γεγονός εφάμιλλο της απεργίας στις 5 του Μάη. Για να αποτελέσει την έναρξη ενός νέου γύρου αντίστασης και πάλης για την ανατροπή των μέτρων. Για να ενωθούμε και να οικοδομήσουμε τον παρατεταμένο ξεσηκωμό που απαιτεί η αγριότητα της επίθεσης.

Ανατροπή του μνημονίου – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους - Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις – Ανατροπή όλων των αντιασφαλιστικών νόμων – Ασφάλιση και περίθαλψη για όλους – Δημόσια Δωρεάν παιδεία για όλους – Δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Με σωματεία ζωντανά, ταξικά, αγωνιστικά - ενάντια στην κρατική κηδεμονία και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Με συντονισμό ανάμεσα στα πρωτοβάθμια σωματεία της εκπαίδευσης, του υπόλοιπου δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ
Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αλ. Δελμούζος»

Γενική συνέλευση "Αλ. Δελμούζου"

Την Τρίτη 23/11/2010 έγινε η τακτική γενική συνέλευση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ανατολικής Αττικής «Αλ. Δελμούζου». Ήταν μια από τις πιο μαζικές συνελεύσεις που έχουν γίνει στο σύλλογο, γεγονός που αποτυπώνει την αγωνία των συναδέλφων για την ισοπέδωση και των πιο βασικών δικαιωμάτων της ζωής τους με την εφαρμογή των απανωτών μνημονίων ΔΝΤ-ΕΕ που πρόθυμα υλοποιεί η κυβέρνηση, με τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ . Ταυτόχρονα, έδειξε και τη διάθεσή τους να εκφραστούν συλλογικά, μέσα από μαζικές διαδικασίες, κόντρα στη λογική της ανάθεσης της λύσης των προβλημάτων τους σε ηγεσίες και εκπροσώπους. Λογική με την οποία χρόνια διαπαιδαγωγούνται όχι μόνο από τη συνδικαλιστική ηγεσία αλλά και από τμήματα της αριστεράς. Αυτή η μεταστροφή της στάσης των συναδέλφων απέναντι στο σωματείο και η μαζικότατη συμμετοχή τους στη συνέλευση είναι ελπιδοφόρα και ενδεικτική των πολιτικών διεργασιών που γίνονται στην κοινωνία.
Διάχυτη ήταν η διαπίστωση από όλους πως τα χειρότερα είναι μπροστά μας αλλά και συντριπτική η καταδίκη του κοινωνικού και εργασιακού μεσαίωνα που οικοδομούν οι δυνάμεις του συστήματος. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης η ΠΑΣΚ και η ΔΑΚΕ προσπέρασαν το γεγονός ότι βρισκόμαστε κάτω από συνθήκες πλήρους πολιτικής και οικονομικής υποτέλειας σε ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ που οι πολιτικοί τους φορείς, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στηρίζουν. Περιορίστηκαν, όπως πάντα, σε γενικές ανακοινώσεις προσπαθώντας η κάθε μια παράταξη να αυτοπροβληθεί ως η μόνη συνεπής και από κοινού να συγκαλύψουν την εχθρική στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας που είναι υπεύθυνη για τη χρόνια αδράνεια του κλάδου. Η ΕΣΑΚ-ΔΕΕ περιορίστηκε σε μια πολιτική τοποθέτηση του ΚΚΕ χωρίς να επιδιώξει συσπείρωση και οργάνωση των συναδέλφων.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών κατήγγειλαν την πολιτική της κυβέρνησης -ΔΝΤ-ΕΕ αλλά και τη ΝΔ και ΛΑΟΣ που τη στηρίζουν . Καταδίκασαν τα επικαιροποιημένα μνημόνια και τα νέα νομοσχέδια που ετοιμάζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τις ιδιωτικοποιήσεις στις ΔΕΚΟ, τις μαζικές απολύσεις, τις νέες μειώσεις στους μισθούς, τη νέα φοροαφαίμαξη. Ιδιαίτερα για το χώρο της εκπαίδευσης κατήγγειλαν την οριστική διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας που η κυβέρνηση προωθεί με το «νέο» σχολείο, την όρθωση κάθε φύσης ταξικών-τυπικών και ουσιαστικών-φραγμών στη μόρφωση της νεολαίας και την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Ταυτόχρονα, ανέδειξαν μια σειρά ζητήματα που απασχολούν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση όπως τα «νέα» 800 δημοτικά σχολεία με ΕΑΕΠ, τις άθλιες ατομικές συμβάσεις αναπληρωτών μέσω ΕΣΠΑ, κενά και συμπτύξεις προβάλλοντας ως απάντηση σ’ αυτή την κυβερνητική λαίλαπα τους μαζικούς αγώνες. Από την αρχή επιδίωξαν και πίεσαν τις άλλες παρατάξεις της αριστεράς στο να υπάρχουν κοινά αγωνιστικά πλαίσια. Έτσι, στο τέλος υπερψηφίστηκε από τη γενική συνέλευση το κοινό πολιτικό πλαίσιο και πρόγραμμα δράσης που κατέθεσαν με τις Παρεμβάσεις, η πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων Eκπαιδευτικών ενάντια στα 800 «νέα» δημοτικά σχολεία με ΕΑΕΠ και το πλαίσιο του συντονιστικού ωρομισθίων – αναπληρωτών για τους αναπληρωτές που εργάζονται μέσω ΕΣΠΑ. Το γεγονός αυτό πίεσε πολιτικά την ΠΑΣΚ που προσπάθησε στο τέλος να θέσει ζήτημα για την ψηφοφορία με διαδικαστικά τερτίπια, κάτι που αντιμετώπισε την οργή των συναδέλφων.
Αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της συνέλευσης. Σ’ αυτή την κατεύθυνση ήδη κινούμαστε. Άλλωστε κάθε μέρα που περνάει ο εργαζόμενος λαός, κομμάτι του οποίου είναι οι εκπαιδευτικοί, θα έχει να αντιπαλέψει και νέα άθλια αντιδραστικά μέτρα που του διαλύουν τη ζωή. Επιμένοντας στη λογική της κοινής δράσης θα αγωνιστούμε χωρίς ταλαντεύσεις!


Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
Διδασκαλικός Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Αν. Αττικής «Αλ. Δελμούζος»

ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Ή ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ;

Αυτό το ερώτημα η πραγματικότητα όλο τον τελευταίο χρόνο το φέρνει διαρκώς μπροστά μας, όλο και πιο έντονα. Τώρα πια δεν μπορεί να υπάρχουν αυταπάτες: Η χώρα είναι έρμαιο των μεγάλων δυναστών του πλανήτη. Ο λαός και η νεολαία σπρώχνονται σε κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα. Το δημόσιο σχολείο και τα όποια ίχνη δημόσιας δωρεάν παιδείας υπήρχαν οδηγούνται σε διάλυση. Οι εκπαιδευτικοί-όπως όλοι οι εργαζόμενοι σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα- μετατρέπονται σε σύγχρονους δούλους χωρίς δικαιώματα. Αυτή είναι η πολιτική κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ, σε αυτή την κατεύθυνση κινείται με ταχύτατους ρυθμούς η πολιτική του ΥΠΔΒΜΘ. Με το σημερινό ή όποιο «άλλο μίγμα» πολιτικής, όλες οι κυρίαρχες δυνάμεις και τα κόμματα του συστήματος αυτή την κατεύθυνση απαιτούν, προωθούν και υπηρετούν.

Η αναμέτρηση γράφει την Ιστορία!
Αυτό που έλλειψε εδώ και πολλά χρόνια, είναι η δύναμη των εργαζομένων και της νεολαίας, είναι η δικιά τους φωνή μέσα στην κοινωνία, η δικιά τους πάλη. Αυτός είναι ο λόγος που το κεφάλαιο, τα κόμματα του, τα ΜΜΕ και οι κάθε λογής υπηρέτες του συστήματος μας έφτασαν ως εδώ. Με βάση αυτό ακριβώς επιδιώκουν σήμερα να μας πάνε στα πολύ χειρότερα.
Τώρα η πραγματικότητα απαιτεί να ξαναφτιάξουμε από την αρχή, στις σημερινές συνθήκες και όρους, τη δικιά μας δύναμη και συγκρότηση. Να ανασυστήσουμε την ενότητα των εργαζομένων στη βάση των δικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων. Να συνθέσουμε ξανά μέσα σε αυτή την ενότητα, την προοπτική μιας άλλης κοινωνίας που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας, στις ανάγκες των εργατών, των εργαζομένων και της νεολαίας.
Η Ιστορία των λαών και των αγώνων, άνοιξε δρόμους μέσα από τα πιο βαθιά σκοτάδια στοχεύοντας να γίνει ο άνθρωπος το πολυτιμότερο αγαθό. Απέδειξε την τεράστια και ανίκητη δύναμη της μαζικής πάλης. Δεν υπάρχουν μόνο πισωγυρίσματα, όπως οι κυρίαρχοι διδάσκουν για να καλλιεργήσουν την μοιρολατρία και την υποταγή. Κυρίως υπάρχουν νίκες, κατακτήσεις , ανατροπές! Ένας νέος κύκλος αγώνων και μεγάλων αναμετρήσεων έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη , παντού στον κόσμο. Εκεί και μόνο εκεί θα κριθεί το κεντρικό ερώτημα; Θα γυρίσουν οι μεγάλοι ληστές και φονιάδες τον κόσμο πίσω από τον 20ο αιώνα; Ή οι εργαζόμενοι και οι λαοί θα τραγουδήσουν τα νέα σύγχρονα τραγούδια της ελευθερίας τους, της δημοκρατίας τους, της ειρήνης;

Να κάνουμε αυτό που έχουμε ανάγκη!
Ωρομίσθιοι, αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου, αναπληρωτές και μόνιμοι, όλοι, έχουμε τις ίδιες ανάγκες τους ίδιους στόχους. ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ● ΜΙΣΘΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ● ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ-ΑΣΦΑΛΙΣΗ-ΣΥΝΤΑΞΗ ● ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ● ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ- ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Αυτή είναι η βάση της ενότητας μας, αυτή είναι η ενότητα μας με όλους τους εργαζόμενους, με τη νεολαία και τους μαθητές μας, που το «νέο σχολείο» τους καταργεί το δικαίωμα στη μόρφωση και στις σπουδές, και τους προετοιμάζει για να ζήσουν μια μαύρη ζωή. Για όλα αυτά πρέπει όλοι ενωμένοι να παλέψουμε.
● Απορρίπτοντας τους εκβιασμούς των χρεών και των ελλειμμάτων που κάθε μέρα μας ασκούν η ΕΕ, το ΔΝΤ, η κυβέρνηση και τα κόμματα του συστήματος.
● Απομονώνοντας ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ που είναι το μακρύ χέρι αυτών των εκβιασμών και της πολιτικής του συστήματος μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Που είναι οι δυνάμεις που χρόνια τώρα δρουν με στόχο την απαξίωση της μαζικής πάλης, την ουσιαστική διάλυση των σωματείων.
● Ξεπερνώντας τις υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΟΛΜΕ- ΑΔΕΔΥ, που το μόνο που πραγματικά κάνουν είναι να διαχειρίζονται την αναπαραγωγή τους.
● Αναγεννώντας το σωματείο μας σε όργανο δημοκρατικής συζήτησης και πάλης, σε όπλο υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας και των κατακτήσεων μας.
Η κυβέρνηση, τα κόμματα του συστήματος και οι παρατάξεις του, μας βρίσκουν διαρκώς «λόγους» και «αιτίες», για να διαιρεθούμε, για να υποκύψουμε ξανά και ξανά σε όσα προστάζουν, στο σφαγείο της πολιτικής τους, στις μαύρες ιδέες που εκπροσωπούν.

Να τους απορρίψουμε και στις εκλογές και στην καθημερινότητα μας.
Να κάνουμε αυτό που έχουμε ανάγκη για τη ζωή μας και το αύριο των παιδιών μας.
Να κάνουμε τη Γενική Απεργία της 15 Δεκέμβρη ποτάμι οργής και αγώνα ενάντια στο μνημόνιο. Να ενωθούμε και να οικοδομήσουμε τον παρατεταμένο ξεσηκωμό που απαιτεί η αγριότητα της επίθεσης.

 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ Γ.Σ., ΤΡΙΤΗ 30/11, 9.30πμ ΣΤΟ 1Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΜΟΥ
 ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ-ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ!

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΩΝ

Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ έφεραν τον εφιάλτη στην καθημερινότητά μας. Με νέα επικαιροποιημένα μνημόνια βυθίζουν ακόμα πιο βαθιά στη φτώχια και την εξαθλίωση κάθε λαϊκή οικογένεια. Με κατεπείγοντα μέτρα επιτίθενται ξανά στο εισόδημα, στην ασφάλιση, στην περίθαλψη, στην εργασία, στην παιδεία. Συντρίβουν κάθε δικαίωμα, ξεπουλούν, ιδιωτικοποιούν και ιδιοποιούνται κάθε κοινωνικό φυσικό πόρο και αγαθό. Η χώρα είναι έρμαιο των δανειστών-δυναστών και ο λαός και η νεολαία της σπρώχνονται σε κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα.

Συναδέλφισσες συνάδελφοι.
Στις σκέψεις και στις συζητήσεις μας, οι αυταπάτες για το που μας οδηγούν οι κρατούντες έχουν μειωθεί δραματικά. Κυριαρχεί η πίεση και το άγχος για το πώς θα βγουν οι υποχρεώσεις μας. Η ανασφάλεια και ο φόβος για το αύριο. Μας πνίγει η οργή και η αγανάκτηση για τον καταιγιστικό βομβαρδισμό χυδαιοτήτων και συκοφαντιών που σύσσωμοι όλοι οι κρατούντες (κυβέρνηση, ΝΔ-ΛΑΟΣ, παράγοντες της Ε.Ε., διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, ντόπια παπαγαλάκια των ΜΜΕ και παρατρεχάμενοι του συστήματος) εξαπολύουν ενάντιά μας. Αυτοί που οδήγησαν την κοινωνία στην κρίση, βγάζουν και από πάνω φταίχτη τον εργαζόμενο, τον δημόσιο υπάλληλο, τον εκπαιδευτικό, για να πληρώσει το μάρμαρο. Η απογοήτευση που νιώθουμε, το αίσθημα ανημπόριας, η ηττοπάθεια, παράγωγα της χρόνιας παράλυσης των σωματείων και της υποταγής των συνδικαλιστικών ηγεσιών, κάνουν ακόμα πιο ασφυκτική την πραγματικότητα που βιώνουμε. Όμως θα πάρουμε ανάσα, θα βρούμε την ελπίδα και την διέξοδο στον ΑΓΩΝΑ, στη ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΛΗ και όχι σκύβοντας ξανά το κεφάλι. Με ΕΝΟΤΗΤΑ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΓΩΝΕΣ. Μόνο όταν ο λαός πλημμυρίσει τους δρόμους της χώρας μπορεί να υπάρξει η ρεαλιστική δυνατότητα τα ξένα και ντόπια κέντρα εξουσίας να κάνουν αλλιώς τους λογαριασμούς και τις ιεραρχήσεις τους. Για αυτό πρέπει να μπει..
ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ!!! ΟΧΙ ΑΒΟΥΛΟΙ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ, ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ, ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ.
ΑΛΛΑ ΕΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΠΕΡΓΟΙ

Το προσκλητήριο υπεράσπισης της ζωής μας γράφει στις 15/12 ΑΠΕΡΓΙΑ και ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ. Στην ΑΠΕΡΓΙΑ στις 15 Δεκέμβρη δε μας καλεί ούτε ο Παναγόπουλος και η ΓΣΕΕ, ούτε οι ΑΔΕΔΥ ΟΛΜΕ και ΔΟΕ. Μας καλεί η πραγματικότητα, μας καλεί το μέλλον για να τους εμποδίσουμε να το σαρώσουν. ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, κατεβαίνουμε στους δρόμους, και διδάσκουμε εκεί με το αγωνιστικό μας παράδειγμα ότι το σκοτάδι δεν είναι ανίκητο.

Η μαζική συμμετοχή μας στην απεργία θα αναδείξει την πλατιά και ξεκάθαρη καταδίκη των απανωτών μνημονίων και της αντιλαϊκής πολιτικής. Μπορεί και πρέπει να είναι μια επικίνδυνη απεργία και όχι ακόμη μία τουφεκιά. Μια απεργία που θα φοβίσει τα κέντρα εξουσίας μέσα και έξω από τη χώρα και θα αποτελέσει ένα κρίσιμο και σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων, στην οικοδόμηση του παρατεταμένου ξεσηκωμού που απαιτείται για να βάλουμε φραγμό στην βαρβαρότητα. Για τους λόγους αυτούς πρέπει να γίνει ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗ Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ. Με συζητήσεις παρεμβάσεις στα σχολεία, συγκροτώντας επιτροπές και πρωτοβουλίες ζύμωσης και δράσης σε κάθε ΕΛΜΕ και Διδασκαλικό σύλλογο.

Συναδέλφισσες συνάδελφοι.
Οι λαοί στην Ευρώπη από την Ιρλανδία και τη Βρετανία μέχρι την Ιταλία τη Γαλλία και τη Πορτογαλία διαδηλώνουν και δηλώνουν ότι θα υπερασπιστούν τη ζωή τους και δεν θα παραδοθούν στην κοινωνική κόλαση που φέρνουν οι δυνάστες του πλανήτη. Τον ίδιο δρόμο πρέπει να βαδίσουμε και εμείς.
Έχουμε το δίκιο και είμαστε η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Κι αυτή τη δύναμη της πλειοψηφίας θα την ανακαλύψουμε μόνο όταν οι αγώνες μας γίνουν πιο αποφασιστικοί, πιο οργανωμένοι, πιο συντονισμένοι και αναγκαστικά θα γράψουν τη δική τους ιστορία.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ Η ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ Ε.Ε ΚΑΙ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ!